Өчигдөрхөн шинэ байсан сарнайн баглаа өнөөдөр үзэмж нь буурна. Үхэл рүү яаран тэмцэх анхилуун үнэр. Гундаж эхэлсэн 3 сарнай. Хажууханд байгаа болохоор нь тэр үү, яагаад ч юм үе үе би түүн рүү хараа бэлчээнэ. Харах тусам харуусал төрнө. Сэтгэл санаа минь яг л энэ сарнай шиг. Өөрийн хийсэн ухаангүй үйлдэл, хэрэггүй ярианаас болж өөрийгөө зэмлээд зүхээд сууж байгаа би өөрийгөө энэ сарнайтай жишиж болох эсэхээ мэдэхгүй юм. Хэдий миний буруу байсан ч нэг л гомдолтой...өөрийн эрхгүй гомдмоор санагдаад. Нээх сүртэй юм болоогүй байхад намайг тэгж загнаад байхдаа яадаг байнаа. Тэгээд бүр уучлаарай гэж мсж бичээд байхад хариу ч биччихгүй. Яадын би тунина. Нэг ч залгахгүй дээ, харин ч нэг. Өөрөө залгавал утсаа авна л даа. Гэхдээ хоолойныхоо өнгийг ч гэсэн би өөрчлөөд өөрт чинь гомдсон гэдгээ ойлгуулж байж санаа минь амрана. Намрын синдром юм уу хайшаа юм. Нэг л их гомдомхой болчихож. Сэтгэл гэгэлзээд. Шал балай юм. Ер нь ч тэгээд би сарнай бэлгэнд авах дургүй. Харсаар байтал хатаж хорчийгоод үхээд өгнө. Би нэг сонин энэ тэндээсээ эмтлээд аваад өгчихсөн юм шиг ардаас нь гуниглаж харамсаад. Миний цэцгэнд дургүйг мэдсээр байж өгч л байдаг. Орой нь загнаж л байдаг. Яадын архи уугаал биз.

Өтөлж байгаа нь энэ юм байлгүй. Өчигдөр шоудаад өнөөдөр пянг нь даахгүй үхэхийг шахав. Сая хүртэл хүн амьтан дөнгөж эхлэх гэж байхад мань ядраад байнаа гээд гараад ирдэг гэжугаа.

Дуу дуулахаар хүн турдаг юм байна. 21 хоног дуулаад 2 кг 20 см хасчихжээ. Сургуулийн 75 жилийн ойн концертонд бэлдэж гүйсээр байгаад аймаар турчихсан байна шд. Зүгээр таардаг байсан китель томдоод, юбка дороос нь жоохон угзархад шууд доошоо унахаар болчихжээ. Турж эцээд, цонхийж цайгаад, нүднээс гараад, хувцас нь томдоод, сэтгэл нь гэгэлзээд ёстой балай байна даа.