Одоо л нэг санааг нь зовоохгүй, охин шиг охин үр шиг үр явъя гээд хичээнэ. Ахиад л санаандгүй нэгэн шалтгаан гарч ирээд сэтгэлийг нь шаналгаж эхлэнэ. Ямар хэцүү юм бэ...яах ёстой юм болоо...Хэзээ нэг аав ээж хоёрынхоо сэтгэлийг амар амгалан байлгах юм болоо...Юу хийх ёстой юм бол...яавал алдаагаа зассанд тооцож болох юм бол? Мэдэхгүй эээээээээээ..................түрүүн номын санд сууж байгаад ээж рүү залгасын. - За юу байна аа гээл.........тэгсэн нэг ламбагуай маний талаар аймаар юм ярьжээ....тэгээд засал масал хийх хэрэгтэй, энэ том охиноо л анхаар энтэр гэсийм байх.....ёоооо ёоооо ямар хэцүү юм бэ...урьд нь лам хард очно...өө энэ охин ёстой асуудалгүй найсссс л гэдэг байсын....гол нь тэр ламын хэлсэн үгнээс болж аав ээж 2н маань санаа их зовнооооооо...........би ч гэж сонин л байна, дотор гэж авах юм алга...яджээтал биений юм өнөө маргаашгүй ирэх болцон, ууц нуруу өвдөөд, өдөржин даараад, сургууль халаалтгүй...тээээээл мэдкү эээ ёстой сонин өдөр байна, хурдхан унтаж үзий...яршиг зүгээр, орондоо оржаагаад "Зовлонг амгаланд урвуулахуй" гэдэг ном уншихаас...гэтэл өнөө ном маань хаа яваан болооооооооо, толгой хагарах нь.......түрүүн гэрт орж ирчээд байжийсан ээж залгажийн, ахиал өнөөх асуудлаа эхнээс нь аваал цэгцтэйгээр яриал....яриал....ярьж дуусаад мессэнжер нээсэн хэн нэг нь статус дээрээ "Муу бүхний ард сайн зүйл бий" гэж бичсэн байхыг уншлаа...бурхан минь тийм л байгаасай билээ